dokoła

dokoła
dokoła I {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w miejscu, o którym mowa; na całej dostępnej przestrzeni, ze wszystkich stron; wokół, dookoła': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dokoła słychać było świergot ptaków. Dokoła roztaczał się piękny widok. Dokoła pełno było znajomych. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w (czyimś) otoczeniu, wśród ludzi, z którymi ma się styczność; powszechnie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dokoła mówi się tylko o wyborach. Dokoła słychać tylko narzekania. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}dokoła II {{/stl_13}}{{stl_8}}przyim., łączy się z dopełniaczem {{/stl_8}}{{stl_7}}'wskazuje na znajdowanie się lub dzianie się czegoś ze wszystkich stron czegoś; dookoła, naokoło, wokoło, wokół': {{/stl_7}}{{stl_10}}Usiedli dokoła stołu. Rozejrzeć się dokoła siebie. Dzieci biegały dokoła piaskownicy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • dokoła — 1. «przysłówek oznaczający: ze wszystkich stron punktu położonego w środku; na wszystkie strony, naokoło, dookoła» Dokoła rozciągały się lasy. Cisza była dokoła. Rozglądać się dokoła. ◊ pot. Dokoła Wojtek «ciągle to samo, aż do znudzenia, znowu… …   Słownik języka polskiego

  • księżyc — m II, D. a 1. blm «naturalny satelita Ziemi, najbliższe Ziemi ciało niebieskie krążące dokoła niej, a wraz z nią dokoła Słońca (jako termin astronomiczny pisany dużą literą)» Srebrny, srebrzysty, złoty księżyc. Rakieta na Księżyc. Sierp księżyca …   Słownik języka polskiego

  • dookoła — 1. «przysłówek oznaczający: ze wszystkich stron punktu położonego w środku; na wszystkie strony, naokoło, dokoła» Dookoła leżała pustynia. Dookoła słychać było wybuchy pocisków. Obejrzeć się dookoła przed wejściem na jezdnię. ◊ pot. Dookoła… …   Słownik języka polskiego

  • obchód — m IV, D. obchódchodu, Ms. obchódchodzie; lm M. obchódchody 1. «obchodzenie czegoś w celu zbadania, kontroli» Obchód w szpitalu. Robić obchód. Brać udział w obchodzie. 2. zwykle w lm «uroczystości organizowane dla uczczenia kogoś lub czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • obiec — a. obiegnąć dk Vc, obiegnę, obiegniesz, obiegnij, obiegł, obiegnięty, obiegłszy obiegać ndk I, obiecam, obiecasz, obiecają, obiecaj, obiecał, obiecany 1. «biegnąc zatoczyć krąg dokoła czegoś» Zawodnicy obiegli boisko. Konie obiegły dziedziniec,… …   Słownik języka polskiego

  • oblecieć — dk VIIa, obleciećcę, obleciećcisz, obleciećleć, obleciećciał, obleciećcieli oblatywać ndk VIIIa, obleciećtuję, obleciećtujesz, obleciećtuj, obleciećywał, obleciećywany 1. «przelecieć wokół czegoś, lecąc okrążyć coś» Bociany oblatywały pole. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • obmarznąć — [wym. obmar znąć] dk Vc, obmarznąćnie, obmarznąćnął a. obmarznąćarzł, obmarznąćzła, obmarznąćzli, obmarznąćzłszy a. obmarznąćnąwszy, obmarznąćnięty obmarzać [wym. obmar zać] ndk I, obmarznąćza, obmarznąćają 1. «pokryć się dokoła powłoką lodu,… …   Słownik języka polskiego

  • obrót — m IV, D. obrótrotu, Ms. obrótrocie; lm M. obrótroty 1. «ruch ciała dokoła osi; zwrot (w odniesieniu do osób)» Obrót Ziemi dokoła osi. Obroty śruby silniczka. Zrobić kilka obrotów w tańcu. ∆ mat. Obrót figury «ruch, przy którym punkty figury… …   Słownik języka polskiego

  • rozglądać się — ndk I, rozglądać sięam się, rozglądać sięasz się, rozglądać sięają się, rozglądać sięaj się, rozglądać sięał się rozejrzeć się dk VIIb, rozglądać sięjrzę się, rozglądać sięjrzysz się, rozglądać sięjrzyj się, rozglądać sięjrzał się, rozglądać… …   Słownik języka polskiego

  • dookoła — I {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} na zewnątrz, na wszystkie strony od kogoś lub czegoś znajdującego się w środku; naokoło, dokoła, wokół : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dookoła rozpościerały się …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”